.

تعاریف و اصطلاحات بیمه ای در بیمه تامین اجتماعی

به منظور اجرا و تعمیم و گسترش انواع بیمه هاى اجتماعى و استقرار نظام هماهنگ و متناسب با برنامه هاى تأمین اجتماعى، همچنین تمرکز وجوه و درآمدهاى موضوع قانون تأمین اجتماعى و سرمایه گذارى و بهره بردارى از محل وابسته به وزارت « سازمان تأمین اجتماعى » وجوه و ذخائر، سازمان مستقلى به نام نامیده مى شود، تشکیل « سازمان » تعاون کار ورفاه و اجتماعى که در این قانون مى گردد. سازمان داراى شخصیت حقوقى و استقلال مالى و ادارى است و امور آن منحصرا طبق اساسنامه اى که به تصویب هیئت وزیران می رسد، اداره خواهد شد.

كارگر : كسي است كه به هر عنوان در مقابل دريافت حق السعي اعم از مزد، حقوق، سهم سود و( ساير مزايا به درخواست كارفرما كار مي كند)

كارفرما: شخصي است حقيقي يا حقوقي كه كارگر به درخواست و به حساب او در مقابل دريافت  حق السعي كار مي كند. مديران و مسئولان و به طور عموم كليه كساني كه عهده دار ادارة كارگاه ها هستند، نماينده كارفرما محسوب مي شوند وكارفرما مسئول كليه تعهداتي است كه نمايندگان مذك ور در قبال كارگر به عهده مي گيرند . در صورتي كه نمايندة كارفرما خارج از اختيارات خود تعهدي بنمايد وكارفرما آن را نپذيرد، در مقابل كارفرما ضامن است.

كارگاه: محلي است كه كارگر به درخواست كارفرما يا نمايندة او درآنجا كار مي كند از قبيل مؤسسات صنعتي ، كشاورزي، معدني، ساختماني، ترابري، مسافربري، خدماتي، تجاري، توليد، اماكن عمومي و امثال آن . كلية تأسيساتي كه به اقتضاي كار متعلق به كارگاه اند، ازقبيل نمازخانه، شيرخوارگاه، نهارخوري، تعاوني ها، مهدكودك، درمانگاه، حمام، آموزشگاه حرفه اي، قرائت خانه، كلاسهاي سوادآموزي و ساير مراكز آموزشي و اماكن مربوط به شورا و انجمن اسلامي و بسيج كارگران، ورزشگاه و وسايل اياب و ذهاب و نظاير آنها جزء كارگاه مي باشند.

تعاریف و اصطلاحات :

1. بیمه شده شخصى است که رأساً مشمول مقررات تأمین اجتماعى بوده و با پرداخت مبالغى به عنوان حق بیمه حق استفاده از مزایاى مقرر در این قانون را دارد.

2. خانواده بیمه شده شخص یا اشخاصى هستند که به تبع بیمه شده از مزایاى موضوع این قانون استفاده مى کنند.

3. کارگاه : محلى است که بیمه شده به دستور کارفرما یا نماینده او در آنجا کار م ىکند.

4. کارفرما :  شخص حقیقى یا حقوقى است که بیمه شده به دستور یا به حساب او کار مى کند. کلیه کسانى که به عنوان مدیر یا مسؤول عهده دار اداره کارگاه هستند نماینده کارفرما محسوب مى شوند و کارفرما مسؤول انجام کلیه تعهداتى است که نمایندگان مزبور در قبال بیمه شده به عهده مى گیرند.

5. مزد یا حقوق یا کارمزد:  در این قانون شامل هرگونه وجوه و مزایاى نقدى یا غیرنقدى مستمر است که در مقابل کار به بیمه شده داده مى شود.

6. حق بیمه : عبارت از وجوهى است که به حکم این قانون و براى استفاده از مزایاى موضوع آن به سازمان پرداخت مى گردد.

7. بیمارى، وضع غیرعادى جسمى یا روحى است که انجام خدمات درمانی را ایجاب مى کند یا موجب عدم توانایى موقت اشتغال به کار مى شود یا اینکه موجب هر دو در آن واحد مى گردد.

 8. حادثه از لحاظ این قانون اتفاقى است پیش بینى نشده که تحت تأثیر عامل یاعوامل خارجى در اثر عمل یا اتفاق ناگهانى رخ می دهد و موجب صدماتى بر جسم یا روان بیمه شده مى گردد.

9. غرامت دستمزد به وجوهى اطلاق مى شود که در ایام باردارى، بیمارى و عدم توانایى موقت اشتغال به کار و عدم دریافت مزد یا حقوق به حکم این قانون به جاى مزد یا حقوق به بیمه شده پرداخت مى شود.

10 . وسایل کمک پزشکى (پروتز و اروتز) وسایلى هستند که به منظور اعاده سلامت یا براى جبران نقص جسمانى یا تقویت یکى از حواس به کار می روند.

11 . کمک ازدواج مبلغى است که طبق شرایط خاصى براى جبران هزینه هاى ناشى از ازدواج به بیمه شده پرداخت مى گردد.

12 . کمک عائله مندى مبلغى است که طبق شرایط خاص در مقابل عائله مند ى توسط کارفرما به بیمه شده پرداخت مى شود.

13 . ازکارافتادگى کلى عبارت است از کاهش قدرت کار بیمه شده به نحوى که نتواند با اشتغال به کار سابق یا کار دیگرى بیش از یک سوم از درآمد قبلى خود را به دست آورد.

14 . ازکارافتادگى جزئى عبارت است از کاهش قدرت کار بیمه شده به نحوى که با اشتغال به کار سابق یا کار دیگر فقط قسمتى از درآمد خود را به دست آورد.

15 . بازنشستگى عبارت است از عدم اشتغال بیمه شده به کار به سبب رسیدن به سن بازنشستگى مقرر در این قانون.

16 . مستمرى عبارت از وجهى است که طبق شرایط مقرر در این قانون به منظ ور جبران قطع تمام یا قسمتى از درآمد به بیمه شده و در صورت فوت او براى تأمین معیشت بازماندگان وى به آنان پرداخت مى شود.

17 . غرامت مقطوع نقص عضو، مبلغى است که به طور یکجا براى جبران نقص عضو یا جبران تقلیل درآمد بیمه شده به شخص او داده مى شود.

18 . کمک کفن و دفن، مبلغ مقطوعى است که به منظور تأمین هزینه هاى مربوط به کفن و دفن بیمه شده در مواردى که خانواده او این امر را به عهده مى گیرند پرداخت مى گردد.

ماده 3. تأمین اجتماعى موضوع این قانون شامل موارد زیر مى باشد:

الف) حوادث و بیمارى ها.

 ب) باردارى.

ج) غرامت دستمزد.

د) ازکارافتادگى.

ه) بازنشستگى.

و) مرگ.

تبصره 1 مشمولین این قانون از کمک هاى ازدواج و عائله مندى طبق مقررات مربوط برخوردار خواهند شد.

تبصره 2 ملاك تشخیص سن براى برخوردارى از مزایاى قانون تأمین اجتماعى، شناسنامه اى است که در بدو بیمه شدن به سازمان تأمین اجتماعى ارائه شده یا میشود و هرگونه تغییراتى که پس از آن در شناسنامه به عمل آید براى سازمان یاد شده معتبر نخواهد بود. افراد تحت تکفل بیمه شده نیز مشمول این حکم خواهند بود.

ماده 4. مشمولین این قانون عبارتند از:

الف) افرادى که به هر عنوان در مقابل دریافت مزد یا حقوق کار مى کنند. 2

ب) لغو شده است.

 3 جایگزین آن عبارتست از:

قانون اصلاح بند ب و تبصره 3 ماده 4 قانون تأمین اجتماعى مصوب

1365/6/30

ماده واحده  سازمان تأمین اجتماعى مکلف است با استفاده از مقررات عام قانون تأمین اجتماعى صاحبان حرف و مشاغل آزاد را به صورت اختیارى در برابر تمام یا قسمتى از مزایاى قانون تأمین اجتماعى بیمه نماید. چگونگى انجام بیمه و نرخ حق بیمه و همچنین میزان مزایاى مربوط به موجب آیین نامه اى خواهد بود که به تصویب هیئت دولت خواهد رسید.

تبصره 1 بیمه شده مختار است که سطح درآمد ماهانه خود را که مبناى پرداخت حق بیمه  قرار مى گیرد بین حداقل و حداکثر دستمزد قانونى انتخاب نماید.

تبصره 2 از تاریخ تصویب این قانون مفاد بند ب و تبصره 3 ماده 4 قانون و همچنین آیین نامه مربوط ملغى مى گردد.

تبصره 3 کلیه اتباع ایرانى اعم از شاغل و یا غیرشاغل در فعالیت هاى مختلف در خارج از کشور که بیمه آنان با مقررات قانون تأمین اجتماعى و تغییرات بعدى آن مغایرت نداشته باشد مى توانند به طور اختیارى مشمول مقررات این قانون و آیین نام ه هاى مربوط قرارگیرند، مشروط بر اینکه بیمه شده حق بیمه خود را به طور منظم پرداخت نماید، بدیهى است سازمان در مورد این قبیل از بیمه شدگان مانند سایر بیمه شدگان داخل کشور مکلف به ارائه خدمات و انجام تعهدات قانونى پبراساس آیین نامه و مقررات مربوط در ایران خواهد بود.